دار الحدیث پسکوه

خبرکشی و سخن کسی را به دیگری گفتن بزرگترین و اساسی‌ترین عامل قطع روابط و شعله‌ورساختن آتش کینه و عداوت میان مردم محسوب می‌گردد.

الله متعال سخن‌چین را مذمت نموده است، می‌فرماید: وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ * هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ سوره ی قلم، آیه ی 10 – 11.
«و از هیچ سوگندخوار، بی‌مقداری (فرومایه) اطاعت مکن از هیچ عیب‌جوی رهسپار سخن‌چینی(بسیار عیبجویی که دائماً سخن چینی می کند)».

حذیفه رضي الله عنه می‌گوید: پیامبر صلي الله عليه وسلم فرمودند: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ».رواه البخاری ،نگا: فتح الباری ج 10 ص 472.
«سخن‌چین به بهشت راه ندارد».

ابن عباس رضي الله عنهما می‌گوید: رسول الله صلي الله عليه وسلم از کنار باغی از باغ‌های مدینه عبور می‌کردند و آنجا صدای دو نفر را شنیدند که در قبرهای‌شان عذاب می‌شدند، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمودند: «این دو شخص عذاب می‌شوند، البته تعذیب آنان به خاطر گناه بزرگی نیست، سپس فرمودند – آری (گناه آنان بزرگ است) یکی از آنان از ادرار خویش پرهیز نمی‌کرد و آن دیگری سخن‌چینی (دوبهم‌زنی) می‌کرد». رواه البخاری ،نگا:فتح الباری ج 1 ص 317.

یکی از صورت‌های زشت سخن‌چینی فریفتن زن علیه شوهر و عکس آن و بهم‌زدن روابط میان آنان است و همچنین این که برخی از کارمندان یک اداره سخنی بعضی از همکاران خود را به مدیر و مسئول اداره می‌رسانند و بدین وسیله مسئول اداره را از کارمندان بدگمان نموده و به آنان ضرر می‌رسانند و این کار نیز حرام و ناجایز می‌باشد.